دوریت شب است ،سردو خاموش

            وقتی شعری برایت سرودم 

            باز هم نبودی

به باد سپردم تا به تو در آویزد و بگوید:

            به یاد کسی باش که تمام وحشت شب را

به عشق تو بهشت کرد

و از جهنم دوریت سوخت و آب شد

خاک شد ... خاک شد ...